TUSEN JULELYS

I VIRVELEN AV SNEKRYSTALL ET ANSIKT DUKKE FREM.

MED BRUNE ØYA, VÅTE BRYN, HO ER NOK EN AV DEM

SOM IKKJE HEILT VEIT KOR HO SKAL I ADVENTSTIDAS MAS.

HO BÆR PÅ BITAN AV EN DRØM SOM EN GANG GIKK I KNAS.

 

TIL TONAN FRA EN JULESANG GÅR EN SOM TRENG EN RUS.

JA, BERRE EN, FOR JULAS SKYLD. HAN BLANDE UT I BRUS.

HAN KJENNE VARMEN FRA EI DØR SOM NETTOPP SLAMRA I,

OG LUKTA MINNER OM EI JUL - EI JUL MED MEINING I

 

MENS ORGELTONAN STILNE SITT EI MED NEDSLÅTT BLIKK

HO HAR DET STREVSOM MED Å FINNE TRÅD I LIV SOM GIKK.

HO SAMLE KÅPA RUNDT SÆ. SANNELIG NU HAR HO DET;

- DET VAR JO GUD DE PREIKA OM, OG LITT OM JULEFRED.

 

DEN DAGEN NÅR ET AVMÅLT NIKK BLIR BYTTA UT MED SMIL,

NÅR STATUSJAG BLIR SKAMMELIG HOS OSS SOM SÅDDE TVIL.

NÅR Æ TØR  GRIPE HANDA TIL EN UKJENT NÅR HAN FRYS,

DA KAN VI GÅ I LAG Å TENNE TUSEN JULELYS.

C: S.Y.